MilerDev

พอดีผมเข้าไปเรียนในเว็บไซต์ Khanacademy ในคอร์ส  HTML/JS: MAKING WEBPAGES INTERACTIVE  เรียนมาจนถึง DOM event types เห็นว่ามันมีประโยชน์ดีเพราะว่า event types เหล่านี้เป็น event ที่ใช้บ่อยในการเขียน javascript เลยนำมาเขียนเก็บไว้ในบล็อกครับ ที่จริงมี event อยู่เยอะมากๆ ลิสต์เต็มของมันจะอยู่ที่เว็บไซต์  MDN  (Mozilla Developer Network) แต่ว่านี่คือ event types และ event names ที่ใช้บ่อยๆ ครับ mouse events ( MouseEvent ) : mousedown, mouseup, click, dblclick, mousemove, mouseover, mousewheel, mouseout, contextmenu touch events ( TouchEvent ) : touchstart, touchmove, touchend, touchcancel keyboard events ( KeyboardEvent ) : keydown, keypress, keyup form events : focus, blur, change, submit window events : scroll, resize, hashchange, load, unload *หมายเหตุ  บาง event จะใช้เป็นเฉพาะสำหรับอุปกรณ์นั้นๆ ยกตัวอย่างเช่น touch events จะใช้ได้ในเฉพาะอุปกรณ์ที่สามารถ touch-enabled ได้ อย่างเช่น smartphones และ touch screen laptops mouse-events ใช้เกือบ...

รหัสเทียม  หรือ  ซูโดโค้ด (Pseudo code)  เป็นคำสั่งที่จำลองความคิดที่เป็นลำดับขั้นตอนการทำงานของการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ โดยใช้สัญลักษณ์เป็นประโยคภาษาอังกฤษ ซึ่งรหัสเทียม หรือ ซูโดโค้ด นี้ ไม่ใช่ภาษาโปรแกรมทางคอมพิวเตอร์จึงไม่สามารถนำไปใช้ในการเขียนโปรแกรมโปรแกรมพิวเตอร์เพื่อประมวลผลได้ แต่เป็นการเขียนจำลองคำสั่งจริงๆแบบย่อๆ ตามอัลกอริทึมของโปรแกรมระบบ เพื่อนำไปพัฒนาเป็นการเีขียนโปรแกรมภาษาคอมพิวเตอร์ได้ สรุปได้ว่า  รหัสเทียม  หรือ  ซูโดโค้ด (Pseudo code)  หมายถึง การเขียนโปรแกรมในรูปแบบภาษาอังกฤษที่มีขั้นตอนและรูปแบบแน่นอน มีความกะทัดรัด และมองดูคล้ายภาษาระดับสูงที่ใช้ได้กับเครื่องคอมพิวเตอร์ซึ่งไม่เจาะจงให้เป็นภาษาใดภาษาหนึ่ง รหัสเทียมจึงเหมาะที่จะใช้ในการออกแบบโปรแกรมก่อนที่โปรแกรมเมอร์จะทำการเขียนโปรแกรมด้วยภาษาคอมพิวเตอร์จริง ประโยชน์ของรหัสเทียม เป็นเครื่องมือในการกำหนดโครงร่างกระบวนการทำงานของการเขียนโปรแกรมแต่ละโปรแกรม เป็นต้นแบบในการทบทวน ปรับปรุงแก้ไข และพัฒนาโปรแกรมของโปรแกรมเมอร์ และนักวิเคราะห์ระบบ เป็นตัวกำหนดงานเขียนโปรแก...

อัลกอริทึม (Algorithm)  หมายถึง ขั้นตอนหรือลำดับการประมวลผลในการแก้ปัญหาใดปัญหาหนึ่งซึ่งจะช่วยให้ผู้พัฒนาโปรแกรมเห็นขั้นตอนการเขียนโปรแกรมอย่างง่ายขึ้น อัลกอริทึม (Algorithm)  หมายถึง แนวคิดอย่างมีเหตุมีผลที่ผู้พัฒนาโปรแกรม โปรแกรมเมอร์ หรือนักวิเคราะห์ระบบ ใช้ในการอธิบายวิธีการทำงานอย่างเป็นขั้นตามลำกดับในการที่จะพัฒนาโปรแกรมนั้นๆ ให้กับผู้ที่สนใจหรือผู้ที่เป็นเจ้าของงาน หรือผู้ที่รับผิดชอบได้ทราบถึงขั้นตอนต่างๆ ในการเขียนหรือพัฒนาโปรแกรม ขณะเดียวกันสามารถช่วยให้ผู้ที่เป็นจเ้าของงาน หรือผู้ที่รักผิดชอบได้ตรวจสอบขั้นตอนต่างๆ ในการทำงาน และความถูกต้องในแต่ละขั้นตอนการทำงาน โดยผู้ที่เป็นเจ้าของงานหรือผู้ที่รับผิดชอบนั้นๆ ไม่จำเป็นต้องเขียนโปรแกรมเป็น หลักการเขียนอัลกอริทึม 1.กระบวนการสำคัญเริ่มต้นที่จุดจุดเดียวในการมีจุดเริ่มต้นหลายที่จะทำให้กระบวนการวิธีสับสน จนในที่สุดอาจทำให้ผลลัพธ์ที่ได้ไม่ตรงกับความต้องการ หรืออาจทำให้อัลกอริทึมนั้นไม่สามารถทำงานได้เลย 2.กำหนดการทำงานเป็นขั้นเป็นตอนอย่างชัดเจน การกำหนดอัลกอริทึมที่ดีควรมีขั้นตอนที่ชัดเจนไม่คลุมเครือ เสร็จจากขั...

ข้อมูลเป็นองค์ประกอบที่สำคัญอย่างหนึ่งในระบบคอมพิวเตอร์ เป็นสิ่งที่ต้องป้อนเข้าไปในคอมพิวเตอร์ โดยผู้พัฒนาโปรแกรมจำเป็นที่จะต้องรู้จักข้อมูลและความสำคัญของข้อมูลแต่ละประเภทที่นำมาใช้ในการเขียนโปรแกรม ข้อมูลที่สามารถนำมาใช้กับคอมพิวเตอร์ได้มี 5 ประเภท คือ ข้อมูลตัวเลข (Numeric Data) , ข้อมูลตัวอักษร (Text Data) , ข้อมูลเสียง (Audio Data) , ข้อมูลภาพ (Images Data) และข้อมูลภาพเคลื่อนไหว (Video Data) ในการนำข้อมูลไปใช้นั้นมีระดับโครงสร้างของข้อมูลดังนี้ 1.บิต (Bit)  คือ ข้อมูลที่มีขนาดเล็กที่สุด เป็นข้อมูลที่เครื่องคอมพิวเตอร์สามารถเข้าใจและนำไปใช้งานได้ ซึ่งได้แก่ เลข 0 หรือ เลข 1 เป็นต้น 2.ไบต์ (Byte)  คือ เป็นการนำบิตหลายๆ บิตมาเรียงต่อรวมกันเพื่อกำหนดค่าได้มากขึ้น เช่น 3 บิตมาเรียงต่อกันจะทำให้เกิดสถานะที่ต่างกันคือ 000,001,010,100,011,010, และ 111 ก็จะได้เป็น 8 สถานะ เมื่อนำบิตมาเรียงต่อรวมกันเป็น 8 บิต เรียกว่าไบต์ มี 256 สถานะและกำหนดเป็นโครงสร้างข้อมูลที่มีขนาดเล็กที่สุดที่ใช้งานได้ มีค่าตั้งแต่ 0-255 (000000000 – 111111111) เช่น 0,1 ถึง 9, A, B, ถึง Z และเครื่...

ภาษาธรรมชาติ (NATURAL LANGUAGE) เป็นภาษาในยุคที่ 5 ที่มีรูปแบบเป็นแบบ Nonprocedural เช่นเดียวกับภาษาระดับที่ 4 ที่เรียกว่าภาษาธรรมชาติ เพราะสามารถสั่งงานคอมพิวเตอร์ได้โดยใช้ภาษามนุษย์ได้โดยตรง โดยทั่วไป คำสั่งที่มนุกษย์ป้อนเข้าไปในคอมพิวเตอร์ จะอยู่ในรูปของภาษาพูดมนุษย์ซึ่งอาจมีรูปแบบที่ไม่แน่นอนตายตัว แต่คอมพิวเตอร์สามารถแปลคำสั่งนั้นให้อยู่ในรูปแบบที่คอมพิวเตอร์สามารถเข้าใจได้ ภาษาธรรมชาตินี้สร้างขึ้นมาจากเทคโนโลยีผู้เชี่ยวชาญทางด้านระบบ (Expert System) ซึ่งเป็นงานที่อยู่ในสาขาปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence) ในการที่พยายามทำให้คอมพิวเตอร์เปรียบเสมือนกับเป็นผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งที่สามารถคิดและตัดสินใจได้เช่นเดียวกับมนุษย์ คอมพิวเตอร์สามารถตอบคำถามของมนุษย์ได้อย่างถูกต้อง พร้อมทั้งมีข้อแนะนำต่างๆ เพื่อช่วยในการตัดสินใจของมนุษย์ได้ด้วย ระบบผู้เชี่ยวชาญนี้จะใช้กับงานเฉพาะด้านใดด้านหนึ่ง เช่น ในด้านการแพทย์ ในการพยากรณ์อากาศ ในการวิเคราะห์ทางเคมี การลงทุน ฯลฯ ซึ่งต้องมีการเก็บรวบรวมข้อมูล และข่าวสารจากผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านเหล่านั้นและแปลงข้อมูล และเก็บไว้ในรูปแบบของระบบฐ...

ภาษาระดับสูงมาก (Very High-level Language) เป็นภาษารุ่นที่ 4 (4GLs : Fourth-Generation Languages) ลักษณะของภาษาเป็นภาษาธรรมชาติคล้ายกับภาษาพูดของมนุกษย์ จะช่วยในเรื่องของการสร้างแบบฟรอ์มบนหน้าจอ เพื่อจัดการเกี่ยวกับข้อมูลรวมไปถึงการออกรายงาน ซึ่งมีการจัดการที่ง่ายมากไม่ยุ่งยากเหมือนภาษารุ่นที่ 3 ตัวอย่างของภาษาในรุ่นที่ 4 ได้แก่ Informix-4GL Focus Sybase Ingres เป็นต้น ลักษณะของภาษาระดับสูง มีดังนี้ 1.เป็นภาษาแบบ Nonprocedural คือ ผู้พัฒนาโปรแกรมไม่จำเป็นจะต้องเขียนโปรแกรมในทุกส่วนเอง เพียงแต่กำหนดสิ่งต่างๆ ตามที่ต้องการแล้วให้คอมพิวเตอร์เป็นผู้กำหนดรายละเอียดต่างๆ ให้ เช่นการสร้างแบบฟอร์มการรับข้อมูลจากผู้ใช้งาน ผู้เขียนโปรแกรมเพียงแต่ทำการออกแบบหน้าตาของแบบฟอร์มนั้นบนโปรแกรมอิดิเตอร์ (Editor) นั้น และเก็บเป็นไฟล์ไว้ เมื่อจะเรียกใช้งานแบบฟอร์มก็เพียงแต่ใช้คำสั่งเปิดไฟล์นั้นขึ้นมาแสดงบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ได้โดยทันที ซึ่งต่างจากภาษาระดับที่ 3 ซึ่งเป็นแบบ Procedural ผู้เขียนโปรแกรมจะต้องเขียนรายละเอียดของโปรแกรมทั้งหมดว่าที่บรรทัดนี้ คอมลัมน์จะให้แสดงข้อความหรือข้อมูลอะไรออกมา ซ...

ภาษาระดับสูง (High-level Language) เป็นภาษารุ่นที่ 3 (3rd Generation Language  หรือ 3GLs) เป็นภาษาที่สร้างขึ้นมาเพื่อให้สามารถเขียนและอ่านโปรแกรมได้ง่ายขึ้น เนื่องจากมีลักษณะเหมือนภาษาอังกฤษและที่สำคัญ คือ ผู้เขียนโปรแกรมไม่จำเป็นต้องมีความรู้เกี่ยวกับระบบฮาร์ดแวร์แต่อย่างใด ตัวอย่างของภาษาประเภทนี้ได้แก่ ภาษาฟอร์แทน (Fortran) โคบลอ (Cobol) เบสิก (Basic) ปาสคาล (Pascal) ภาษาซี (C) เป็นต้น โปรแกรมที่ถูกเขียนด้วยภาษาประเภทนี้จะทำงานได้เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงให้เป้นภาษาเครื่องก่อน ซึ่งวิธีการแปลงจากภาษาระดับสูงให้เป็นภาษาเครื่องทำได้โดยใช้โปรแกรมที่เรียกว่าคอมไพเลอร์ (Compiler) หรือ อินเตอร์พรีเตอร์ (Interpreter) อย่างใดอย่างหนึ่ง ในการแปลภาษาโดยภาษาระดับสูงแต่ละภาษาหนึ่งได้ เช่น ภาษาโคบอลจะมีตัวแปลภาษาที่เรียกว่า โคบอลคอมไพเลอร์ไม่สามารถนำคอมไพเลอร์ของภาษาโคบอลนี้ไปใช้แปลภาษาปาสกาลได้ เป็นต้น การเขียนโปรแกรมด้วยภาษาขั้นสูงนั้นนอกจากจะให้ความสะดวกแก่ผู้เขียนแล้ว ผู้เขียนยังไม่จำเป็นต้องมีความรู้เกี่ยวกับการทำงานขงอระบบฮาร์ดแวร์มากนัก ก็สามารถเขียนโปรแกรมสั่งให้คอมพิวเตอร์ทำงา...